_CoMMonS_

..........เมื่อวานไปห้องสมุดโรงเรียนมา นัดกับหนูแย้ที่นั่น นัดกันไว้ 10.00 น. ก็กะว่าจะ็ออกบ้านประมาณ 9 โมง แต่ทำอะไรๆ ยังไม่เสร็จกว่าจะออกจากบ้านได้ ลืมนั่นลืมนี้ ก็เลยไป Late อีกตามเคย ตอนแรกก็ไปถึงหน้าโรงเรียนประมาณ 9.45 โมงก็เกือบทันแล้ว แต่ว่าพอดีเจอ บิวที่่หน้าโรงเรียนมากับตูนนี่ ก็เลยชวนกานไปกินก๋วยเตี๋ยวแถวๆหน้า ร.ร.หอพระ แล้วก็คุยเรื่อง AdMisSioN กาน บิวถามโน่นถามนี่ เกี่ยวกับคะแนน ของคณะที่ตัวเอง จะเข้า( นิเทศ ) แต่ม่ะมีใครตอบได้้เลย ก็ไม่มีใครสนใจคณะนี้นิ เราก็สนแต่ วิศวะ ส่วนตูนนี่ก็ติดบริหารการโรงแรม แม่ฟ้าหลวงไปแล้ว ตูนนี่มันบอกว่ามันจะเอาคณะเนี่ยแหละ เราคิดว่ามันคงขี้เกียจอ่านหนังสือแล้วมากกว่า กินไปกินมา เบิ้ลคนละ 2 จาน กว่าอิ่มก็ปาไป 10.15 โอ้..หนูแย้รอตายเลย

..........พอถึง ร.ร. ก็รีบวิ่งขึ้นไปบนห้องสมุด กลัวหนูแย้จะโกรธ...ผิดคาดแหะ หนูแย้อ่านหนังสือรออย่างใจเย็น แล้วก็มาสอนเรื่อง เซต ซึ่งทฤษฎีก็เข้าใจนะ แต่พอทามแบบฝึดหัดแล้วก็งงๆ กับ {} อยู่นานเลยหล่ะ แล้วก็คุยกับหนูแย้เรื่อง สอบสัมพาดโควต้า หนูแย้ก็บอกจะสอบวันมะรืนแล้วน่ะ "หา..ม่ะได้สอบวันที่ 28 เหรอ" หนูแย้ก็บอกว่าสอบวันที่ 26 ทุกคณะเลย ( คิดในใจ..เกือบซวยแล้วไหมตู ) ถ้าหนูแย้ไม่บอกเราวันนี้ เราก็คงเข้าใจผิดไปสอบสัมพาดวันที่ 28 และก็คงไม่เจอใครแน่ๆ ซึ่งก็หมายความว่าเราสละสิดโควต้าไปโดยปริยาย แม้ว่าไม่ค่อยอยากจะได้ SE เท่าไหร่ แต่แม่บอกว่าต้องลองทำให้มันถึงที่สุด ถ้าเรายังตัดสินใจเอา AdMissIoN ค่อยสละก็ไม่สาย

..........วันนี้เลยรีบตื่น ( 9.30 น. ) ลุกมาก็มานั่งทาม Port จะสอบพุ่งนี้แล้ว ยังม่ะได้ทามเลย.แล้วตอน 3 โมงก็ไปให้พี่อาตี้ สอนเรื่องสัมพาดเนี่ย ( เราตอบไม่ออกเลย..ได้แต่นั่งเงียบ ) ความจริงก็ฟังออกแต่ไม่รู้จะตอบเปงภาษาอังกฤษยังไงน่ะจิ เลยเครียด.. แต่ยังไงก็สู้แหละว้า..

..........พุ่งนี้ก็หวังว่าจะผ่านไปด้วยดี แล้วก็คิดว่าจะพาแม่ไปเปิดหูเปิดตา ที่คณะให้แม่รู้จักจริงๆบ้าง จะได้มีแรงหาเงินส่งเรียน 555+ ตอนนี้เราคิดว่าจะเอา SE / AdmiSs ก็อย่า่งล่ะ 50 % เราก่ะว่าจะตัดสินใจหลังสอบ o & a-net แล้วน่ะนะ...เพราะอย่างน้อยก็จะได้รู้ตัวว่าทำข้อสอบได้บ้างไหม วันอาทิด ก็คงว่างๆ อ่านหนังสืออยู่บ้านน่ะนา .

P.s.

- วิชาเพิ่มเติมของครูปุ้ยยังม่ะได้ไปสอบเลย เหงเพื่อนบอกว่า ถ้ากดีย์บอร์ดไป 7คอร์ดก็ได้ 10 คะแนนแล้ว
- วิชาครูปุ้ย( พื้นฐาน )อีกล่ะ สั่งใบงานเกี่ยวกับเครื่องดนตรี ก๊กเรา 10 คน มีเรารู้คนเดียวน่ะเนี่ย 555+วันนั้นไปได้ไปโรงเรียนทั้งก๊ก ค่อยบอกเพื่อนๆวันจันทร์ดีกว่า จะได้ไปเอางานด้วยกาน
- ดูหนัง Goodluck จบแล้วล่ะ นุกดีเหมือนกาน แต่ยังงงๆ ว่า 5 DVD มีแค่ 10 ตอนเอง

............................................

อีกประมาณ 1 เดือน ก็ต้องสอบ o-net & a-net และ Now! ยังไม่มีอะไรในสมองที่จะไปสู้คนอื่นเขาเลย กะว่าจะให้เพื่อที่ติดโควต้า ม.ช. แล้วมาช่วยติวหน่อย ความจริงตอนแรกเราก็ติด แอนนิเมชั่น (ANI) ของศิลปะ สื่อ ม.ช. แบบรับตรง แต่เราก็มาติดโควต้า วิศวรรมซอฟแวร์ (SE) ของศิลปะ สื่อ อีก (จนเพื่อนแซวว่าคงเกิดมาเพื่อศิลปะ สื่อ) ตอนนั้นออกจะน้อยใจนิดๆ เพราะเราเลือกคณะวิศวกรรมอันดับแรก (แม้ว่าจะอ่านมาแต่วิชาสังคม แหะๆ) แต่ก็เลือก SE เพราะ เป็น InTEr แค่เทอม 40000 แพงกว่า ANI 5000 บาท แม้ว่าค่าเทอมจะแพงแต่ ทุกอย่างใหม่หมด ทั้งอาคาร อุปกรณ์

และหลักสูตร เพราะคณะนี้เพิ่งเปิด ถ้าเราเข้า้รุ่นเราก็รุ่นที่ 3 ซึ่งมีรุ่นพี่ที่ ยุพ เล่ามาว่าเพื่อนที่พี่เค้ารู้จัก ไทด์ออกกัน เยอะมาก ...เฮ้อ...

ตอนนี้เริ่มไม่แน่ใจแล้ว เลยคิดว่าอยากจะ ADmiSsIon ดู เพื่อว่า่จะโชคดี ได้ไปอยู่ไกลๆ พ่อกะแม่บ้าง ตอนนี้หลักสูตรที่มองไว้ ก็เกี่ยวกับ วิศวกรรมการบิน เราคิดว่ามันน่าสนใจดีน่ะ อีกทั้งรายได้ตอนจบไปยังสูงอีกด้วย ( ค่าเทอมก็สูงด้วยแหะ ) ถ้าดูจากคะแนนของปีที่แล้วก็ต้องทำให้ได้ 6500 UP+ แต่ถ้าได้น้อยก็คงไม่พ้น ม.ช. อยู่ดีแหละ แรงบันดาลใจเราก็อยู่แถวบ้านเนี่ยแหละ เพื่อนข้างบ้านคนหนึ่ง ติดโควต้าคณะแพทย์ ม.ช.(โอ้แม่เจ้า..เธอทำได้) เราคิดว่าถ้าเรามีความพยายามอย่างเธอ เราก็คงจะทำได้ แต่ตอนนี้ยังรู้สึกขี้เกียจอยู่เลย แก้ไม่หายสักที อาการนี้

ยังไงเราก็คิดว่าควรตั้งความหวังไว้ที่สูงสุด เราจะได้มีความพยายามมาก แต่เราคิดว่ามันคงไม่ง่ายเพราะมันก็คงเป็น ความฝันของใครหลายๆ คนเหมือนกัน ความฝันที่จะเข้าวงการ การบินน่ะ

พุ่งนี้นัดกับหนูแย้ไว้ เขาจะติวหนังสือให้ ความจริงหนูแย้ก็ไม่เก่งเท่าไหร่หรอก แต่โคตะระ ขยัน มากเลย แล้วจะแวะเอาโครงงานไปส่งครูด้วยมีอะไรจะเล่ามากมายหลายอย่าง แต่กลัวว่าเด๋ววันต่อไปจะไม่มีเล่าอ่า ไปล่ะเน้อ

P.S.

-เหตุผลที่อยากเข้าวิศวกรรมเพราะอยากจะใส่ีชุดที่เค้าใส่ตอนเข้าคาบปฎิบัติ (จะได้ม่ะต้องใส่ชุดนักศึกษาบ่อย) 55+
- O and A net ; คงสามารถกำหนดชีวิตเราได้จริงๆเนอะ ว่าอนาคตเรจะทำมาหากินอะไร [ *_* ]
- ความจริงเราไม่ค่อยถนัดที่จะมาเล่าชีวิตประจำวันแบบนี้หรอก แต่ว่าเราเคยไปอ่าน blogของพี่คนหนึ่ง
เขาบอกว่า เขียนแบบนี้ดี เพราะว่า เวลาเราโตขึ้น แล้วเรากลับมาอ่าน มันทำให้ขำตัวเองทุกที อีกทั้งยังสามารถเข้าใจอารมณ์ช่วงที่เราเขียนด้วย

เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย

ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก